ΛΕΞΙΚΟ ΧΡΗΣΙΜΩΝ ΟΡΩΝ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ Γ΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

**ΗΡΩΑΣ**

(Οι άθλοι του Ηρακλή)
Τα άλογα του Διομήδη:τέσσερα άγρια και ανθρωποφάγα άλογα που από τα ρουθούνια τους πετούσαν φωτιές και η πάχνη τους ήταν χάλκινη.
Η ζώνη της Ιππολύτης: Στις Αμαζόνες βασίλευε μια όμορφη και πολεμόχαρη γυναίκα, κόρη του θεού Άρη, η Ιππολύτη. Αυτή κατείχε μια θαυμάσια ζώνη, δώρο του πατέρα της.
Ελάφι με χρυσά κέρατα: ιερό ελάφι της θεάς Άρτεμης με χρυσά κέρατα και χάλκινες οπλές που κανένας δεν το έφτανε στο τρέξιμο.
Κάπρος του Ερύμανθου: φοβερό αγριογούρουνο που ζούσε στο βουνό Ερύμανθο της Πελοποννήσου.
Λερναία Ύδρα : νερόφιδο με τεράστιο σώμα και εννέα κεφάλια.
Λιοντάρι της Νεμέας βίντεο: λιοντάρι με δέρμα τόσο σκληρό που δεν το τρυπούσαν τα σιδερένια βέλη.

Λιονταρι της Νεμέας: λιοντάρι με δέρμα τόσο σκληρό που δεν το τρυπούσαν τα σιδερένια βέλη.

Οι στάβλοι του Αυγεία: στάβλοι του βασιλιά Αυγεία γεμάτοι με πολλούς σωρούς κοπριά.
Στυμφαλίδες όρνιθες: μεγάλα πουλιά με σιδερένια ράμφη και φτερά, που τρέφονταν με ανθρώπινο κρέας.
Ταύρος του Μίνωα: ταύρος που από το στόμα του έβγαιναν φλόγες και έκανε πολλές καταστροφές.

Τα βόδια του Γηρυόνη: ο Γηρυόνης ήταν ένα τέρας που από τη μέση κι επάνω είχε τρία σώματα.

Κερβερος:φοβερό σκυλί με τρία κεφάλια, που φύλαγε την είσοδο του Άδη.


Τα χρυσά μήλα των εσπερίδων: όποιος τα έτρωγε έμενε για πάντα νέος.

Το τέλος του Ηρακλή:

Σε κάποιο ταξίδι του ο ήρωας με τη Δηιάνειρα έπρεπε να περάσουν τον ποταμό Εύηνο, όπου ο Κένταυρος Νέσσος που έμενε εκεί κοντά έκανε τον βαρκάρη. Ο Νέσσος πέρασε απέναντι πρώτα τον Ηρακλή και έπειτα γύρισε για να μεταφέρει τη Δηιάνειρα. Τότε ήταν που ο Κένταυρος προσπάθησε να την πάρει δική του και άρχισε να τρέχει. Ο Ηρακλής ακούγοντας τις φωνές της που τον καλούσε σε βοήθεια τον χτύπησε μ' ένα βέλος στην καρδιά, τοξεύοντας τον από την όχθη.
Ο Κένταυρος τότε για να εκδικηθεί, είπε στη Δηιάνειρα ότι θα κρατούσε τον Ηρακλή νια πάντα κοντά της, αν έφτιαχνε ένα μαγικό φίλτρο από το αίμα της πληγής του. Η Δηιάνειρα τον πίστεψε, μάζεψε το αίμα του Νέσσου και το πήρε μαζί της.
Αργότερα όταν ο Ηρακλής, μετά από την νίκη κατά του Εύρυτου για την κατάληψη της Οιχαλίας, θέλησε να χτίσει βωμό στο Δία και να του προσφέρει θυσία, έστειλε τον σύντροφο του Λίχα στην Τραχίνα, όπου έμενε τότε η Δηιάνειρα, να ζητήσει καθαρά καινούρια ρούχα για την τελετή. Τότε η Δηιάνειρα φοβήθηκε μήπως ο Ηρακλής την ξεχάσει και βούτηξε το χιτώνα στο αίμα του Νέσσου.
Ο Ήρωας τον φόρεσε κι άρχισε την τελετή της θυσίας. Όμως το δηλητήριο από το αίμα του Κενταύρου άρχισε να του καίει το δέρμα. Το μαρτύριο ήταν αβάσταχτο και ο Ηρακλής κατάλαβε ότι ήρθε το τέλος του. Έτσι διέταξε να τον μεταφέρουν στην Τραχίνα και ανέβηκε στο βουνό Οίτη. Μάζεψε ένα σωρό ξύλα και διέταξε να βάλουν φωτιά για να τον κάψουν. Κανείς όμως δεν υπάκουσε. Μόνο ο Φιλοκτήτης δέχτηκε τελικά να τον λυτρώσει από το μαρτύριο.
Σ' αυτόν ο ήρωας χάρισε το τόξο και τα βέλη του που ήταν ποτισμένα με το δηλητήριο της Λερναίας Ύδρας.
Όταν η φωτιά ψήλωσε αρκετά, ανάμεσα σε κεραυνούς και βροντές, ένα σύννεφο πήρε τον Ηρακλή και τον ανέβασε στον ουρανό. Έτσι πέρασε στην αθανασία κι ανέβηκε στον Όλυμπο.

ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΣΚΕΦΤΗΚΕ Ο ΗΡΑΚΛΗΣ

ΜΥΚΗΝΕΣ
ΘΗΒΑ

ΝΕΜΕΑ, ΛΕΡΝΗ, ΣΤΥΜΦΑΛΙΑ

ΗΛΙΔΑ